Studnia to coś więcej niż otwór w ziemi służący do wydobywania wody. To złożony system dostosowany do specyficznych warunków geologicznych i potrzeb użytkownika. Istnieje kilka głównych rodzajów studni, z których każda ma swoje własne cechy, zalety i wady.
Najpopularniejszym rodzajem jest studnia piaskowa. Jest ona wiercona do pierwszego poziomu wodonośnego znajdującego się w warstwach piasku. Głębokość takiej studni zazwyczaj nie przekracza 30 metrów. Zaletą jest stosunkowo niski koszt i szybkość wiercenia. Do wad należą: niższy przepływ (objętość wody uzyskiwanej w jednostce czasu), zależność od sezonowych wahań poziomu wody oraz konieczność regularnego czyszczenia filtrów.
Innym rodzajem jest studnia wapienna (artezyjska). Jest ona wiercona głębiej, do poziomu wodonośnego znajdującego się w skałach wapiennych. Głębokość takiej studni może sięgać 200 metrów lub więcej. Do zalet należą: stabilny przepływ wody, niezależnie od pory roku, oraz wyższa jakość wody. Do wad należą wysoki koszt wiercenia i konieczność uzyskania pozwolenia na użytkowanie gruntu.
Istnieją również studnie abisyńskie (studnie igłowe) – kompaktowe i niedrogie konstrukcje do pozyskiwania wody z niewielkich obszarów. Składają się one z rury o małej średnicy, zakopanej płytko w ziemi. Nadają się do podlewania ogrodów lub na potrzeby gospodarstwa domowego, ale nie zapewniają wystarczającej ilości wody do pełnego zaopatrzenia gospodarstwa domowego.
Wybór rodzaju studni zależy od wielu czynników, w tym warunków geologicznych terenu, wymaganej objętości wody, budżetu i przeznaczenia. Dlatego przed wierceniem konieczne jest przeprowadzenie badań geologicznych i konsultacja ze specjalistami.